Συνομιλώντας με συγγραφείς παιδικών βιβλίων: η Ιωάννα Μπουλντούμη, είναι η πρώτη φίλη συγγραφέας παιδικών βιβλίων που απέκτησα, πριν καν αποκτήσω παιδί.

στις

Την ξέρω εδώ και πολλά χρόνια – δεν είναι ανάγκη να πούμε πόσα! Την ξέρω πριν αποκτήσω παιδί και ξέρω πόσο πολύ αγαπάει τα παιδικά βιβλία. Η Ιωάννα Μπουλντούμη, λοιπόν, είναι ο πρώτος άνθρωπος που μου ήρθε στο μυαλό όταν σκέφτηκα να ετοιμάσω για τη http://www.missbloom.gr μια ανάρτηση, στην οποία κάποιοι συγγραφείς παιδικών βιβλίων μας δίνουν συμβουλές όσον αφορά στην επιλογή παιδικών βιβλίων. Και ως καλή φίλη που είναι, μου είπε αβίαστα «ναι»!  Και επειδή, όπως είπα και στο προηγούμενο post που ετοίμασα με την Μαρίνα Γιώτη, οι απαντήσεις τους δεν μπορούσαν να μπούνε όλες στο post της missbloom.gr, εδώ στο http://www.christinamyprincess.wordpress.com αφιερώνω στη κάθε μια συγγραφέα ένα post με όλες τις ερωτήσεις και απαντήσεις. 


Είμαι σε ένα βιβλιοπωλείο και υπάρχουν δεκάδες νέες κυκλοφορίες παιδικών βιβλίων! Πως μπορώ να επιλέξω τους κατάλληλους τίτλους για το παιδί μου; Ποιους παράγοντες θα πρέπει να λάβω υπόψη μου; 

Σου επιτρέπω να το κάνεις αυτό μόνο αν θες να πάρεις δώρο βιβλία σε ένα παιδί! Αλλιώς, πιστεύω ακράδαντα ότι κατά τη διαδικασία επιλογής βιβλίων, σε βιβλιοπωλείο ή σε δανειστική βιβλιοθήκη,το παιδί πρέπει να είναι παρόν και να συμμετέχει ενεργά στη διαδικασία αυτή. Αν λοιπόν αναζητούμε τίτλους παιδικών βιβλίων, καλό θα είναι να λάβουμε υπόψη τις προτιμήσεις του αναγνώστη, τόσο στη θεματολογία όσο και σε συγκεκριμένους συγγραφείς που έχει ξαναδιαβάσει και αγαπήσει. Οι σειρές είναι μια ωραία ιδέα για να προτιμήσουμε, ειδικά στην περίπτωση που δε γνωρίζουμε τα παραπάνω, γιατί οι αναγνώστες κι ειδικά οι μικροί, αγαπούν τη «σχέση» που δημιουργείται ανάμεσα σε εκείνους και τους ήρωες που θα συναντήσει ξανά και ξανά στις επόμενες εκδόσεις της κάθε σειράς. Φυσικά, μπορεί να προηγηθεί και μια μικρή έρευνα στο Διαδίκτυο για τις νέες κυκλοφορίες, τα προτεινόμενα βιβλία από γονείς, παιδιά,εκπαιδευτικούς κτλ, τις επανακυκλοφορίες και γενικά την εικόνα της αγοράς παιδικού βιβλίου στη χώρα μας. Τέλος, μην παραγκωνίζουμε το ένστικτό μας, κι ας ρισκάρουμε να προσφέρουμε στο παιδί μια ακόμη αναγνωστική εμπειρία που μπορεί να μην το ικανοποιήσει! Στο κάτω-κάτω, όπως συχνά λέω και στα ίδια,για να σχηματίσουμε την προσωπική αναγνωστική κουλτούρα μας, πρέπει να διαβάσουμε και αρκετά βιβλία που δεν είναι του απόλυτου γούστου μας

Πότε ένα παιδί είναι άραγε έτοιμο να διαλέξει μόνο του τα βιβλία που θέλει να διαβάσει;

Από πολύ νωρίς! Δε θα τολμήσω να πω συγκεκριμένη ηλικία γιατί αυτό εξαρτάται από την αναγνωστική ωριμότητα του κάθε παιδιού.Αλλά ακόμα κι όταν είναι πολύ μικρό, δεν μπορώ να σκεφτώ ωραιότερη εικόνα από εκείνη ενός παιδιού με τους γονείς του σε ένα βιβλιοπωλείο ή μια βιβλιοθήκη και να περιφέρεται έστω με βιβλία στο χέρι, που θα ανοίξει, τα ξεφυλλίσει, θα τσαλακώσει… Έτσι μόνο χτίζεται η φιλαναγνωσία. Από νωρίς και διακριτικά. Αλλά συστηματικά και εμπειρικά…

Τι συμβουλή θα έδινες σε ένα παιδί που δεν του αρέσει το διάβασμα; Υπάρχουν τρόποι για να το βοηθήσουν οι γονείς του να δει το διάβασμα με άλλο μάτι;

Καταρχάς να μην ξεχνάμε ότι είναι δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να του αρέσει ή να μην του αρέσει να κάνει οτιδήποτε. Όταν κάποιος«πιέζεται» να κάνει κάτι που δε συμπαθεί, όσο ωφέλιμο κι αν είναι αυτό, δε θα το πάρει με καλό μάτι και πολύ καλά θα κάνει! Σε ένα παιδί λοιπόν δε θα έδινα καμία συμβουλή – απεχθάνομαι τις συμβουλές, τις θεωρώ πολύ παρωχημένες. Αυτό που θα έκανα όμως είναι να του δείξω(κι όχι να του πω) πόσο διασκεδαστικό μπορεί να γίνει το διάβασμα, πόσα διαφορετικά βιβλία υπάρχουν εκεί έξω που είναι πολύ πιθανό να βρει κάτι που του ταιριάζει και φυσικά, να του κινήσω την αναγνωστική περιέργεια βλέποντας εμένα να διαβάζω. Γιατί, ξέρεις Μαρία, συμβαίνει συχνά το εξής οξύμωρο: ενήλικες να «απαιτούν» από παιδιά να διαβάζουν λογοτεχνία όταν εκείνοι έχουν να ανοίξουν τέτοιο βιβλίο από το δημοτικό!

Το βραδινό διάβασμα, λίγο πριν τον ύπνο, δημιουργεί ένα υπέροχο δέσιμο ανάμεσα στο γονιό και το παιδί. Πότε άραγε «πρέπει» ο γονιός να αφήσει το παιδί να διαβάζει μόνο του;

Μέχρι το ίδιο το παιδί να ζητήσει να σταματήσει ο γονιός. Βάζω στοίχημα πως θα αργήσει να γίνει αυτό, γιατί πραγματικά η κοινή αυτή εμπειρία είναι μια ιεροτελεστία από την οποία ωφελούνται και οι δύο πλευρές. Όταν όμως σημάνει η λήξη της όμορφης αυτής ρουτίνας, αντιστρέψτε τους ρόλους: να ζητάτε από το παιδί να διαβάζει σε σας αποσπάσματα από το βιβλίο που διαβάζετε εσείς ή από αυτό που διαβάζει εκείνο. Είναι μεγάλη η ικανοποίηση ενός παιδιού όταν του δείχνουμε εμπιστοσύνη και το αντιμετωπίζουμε σαν έναν άνθρωπο που εξελίσσεται και ωριμάζει…

Ποιο βιβλίο συναδέρφου σου έχεις «ζηλέψει» και θα ήθελες να το είχες γράψει εσύ;

Δεν είναι ένα, δεν είναι δύο… Αλλά θα πω ότι θα ήθελα πολύ να έχω γράψει τον Χάρι Πότερ και να σου έστελνα τις απαντήσεις μου από κάποιον εξωτικό προορισμό του κόσμου, στον οποίο θα είχα καταφύγει για να γράψω το επόμενο αριστούργημά μου

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s