Μια πολύ προσωπική υπόθεση

στις

Ο καρκίνος για μένα είναι μια πολύ προσωπική υπόθεση. Με στεναχωρεί, με φοβίζει, με αγχώνει και με καταβάλλει. Θεωρώ ότι δεν υπάρχει άνθρωπος που να έχει ζήσει με τον καρκίνο, είτε ο ίδιος είτε μέσω δικών του ανθρώπων, και να μην έχει αλλάξει η ζωή του.

Συμφωνώ απόλυτα με όσους μας προτρέπουν να κάνουμε προληπτικές εξετάσεις, όμως καλό είναι να θυμόμαστε ότι υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν και αρρωσταίνουν εν αναμονή των αποτελεσμάτων αυτών των εξετάσεων. Δεν είναι trend και δεν είναι παιχνιδάκι. Αν έχεις ζήσει την εμπειρία των εξετάσεων και των νοσοκομείων, μπορείς να καταλάβεις τι περίπου εννοώ. 

Ο καρκίνος για μένα είναι μια πολύ προσωπική υπόθεση. Δεν θέλω και δεν μπορώ να υποδείξω ή να ενθαρρύνω κάποιον να κάνει ή να μην κάνει κάτι. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι πρέπει ο καθένας να προσέχει τον εαυτό του. Με τα μέσα που διαθέτει και μπορεί.

Ο καρκίνος για μένα είναι μια πολύ προσωπική υπόθεση. Πριν γίνει μέρος της ζωής μου μέσα από την ασθένεια αγαπημένου μου προσώπου, αντιμετώπιζα τις καμπάνιες ενημέρωσης και δραστηριοποίησης με μια ελαφρότητα. Με την ελαφρότητα που έχει ένας άνθρωπος που δεν ξέρει τι σημαίνει εξετάσεις, εγχείρηση, χημειοθεραπεία, γιατροί και θάνατος. Τα τελευταία χρόνια όμως η ελαφρότητα αυτή έχει γίνει ωριμότητα και φόβος.   

Ο καρκίνος για μένα είναι μια πολύ προσωπική υπόθεση. Υποκλίνομαι μπροστά στους ανθρώπους που τον έχουν νικήσει και εκτιμώ αφάνταστα αυτούς που τον πολεμούν και δεν το φοβούνται. Δεν έχω λόγια επίσης για να εκφράσω αυτά που σκέφτομαι και νιώθω για τους γονείς και τα παιδιά που έχουν έρθει αντιμέτωποι με τον παιδικό καρκίνο.

Ο καρκίνος για μένα είναι μία πολύ προσωπική υπόθεση. Νομίζω όμως ότι ο καθένας μας κάτι μπορεί να κάνει για να βοηθήσει τους συνανθρώπους του. Από τους γιατρούς που μπορούν να γίνουν πιο ανθρώπινοι και το κράτος που μπορεί να προσφέρει περισσότερα στους ασθενείς, μέχρι τους συγγενείς και τους  φίλους των ασθενών που είναι οι μόνοι που μπορούν πραγματικά να στηρίξουν τους ανθρώπους τους.

Στήριξη μπορούμε να προσφέρουμε και στους ασθενείς που δεν γνωρίζουμε. Δωρίζοντας τα μαλλιά μας για να γίνουν περούκα ή βοηθώντας συλλόγους όπως το Άλμα Ζωής. Κάπως έτσι, μπορεί ο καρκίνος να πάψει να είναι μια πολύ προσωπική υπόθεση και να μπορέσουμε να τον αντιμετωπίζουμε χωρίς φόβο και άγχος. Μακάρι! 

Ακολούθησε με στο Ιnstagram: Stamati23

Ακολούθησε με στο: www.facebook.com

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s