Υπάρχει ένας παράδεισος που ονομάζεται παιδικές αναμνήσεις

στις

Υπάρχουν κάποιες παιδικές αναμνήσεις που όταν ξεγλιστρανε από τα σκοτάδια που ο καθένας τις έχει θάψει, η καρδιά του γεμίζει με τη γλύκα που μόνο ένα παιδί μπορεί να νιώσει. Μια γλύκα και μια ξεγνοιασιά, απαλλαγμένες από τα άγχη, τα προβληματα και οτιδήποτε άλλο συνάδει με την ενήλικη ζωή.

Αυτό το συναίσθημα νιώθω κάθε φορά που επισκέπτομαι το σπίτι του θείου και της θείας μου. Είναι ένα σπίτι με 2 ορόφους και λεμονιές στον μικρό του κήπο, άμεσα συνδεδεμένο με τις δικές μου όμορφες παιδικές στιγμές. Είναι συνδεδεμένο με τις μέρες που έρχονταν ο παππούς και η γιαγιά από το χωριό και ανυπομονούσαμε να πάμε να τους δούμε. Τις μέρες που κάποιος από την οικογένεια γιόρταζε και πηγαίναμε να του ευχηθούμε.

IMG_20180401_142452_643

Αυτές τις σκέψεις έκανα εχθές το απόγευμα όταν μπήκα στο μπάνιο και ένιωσα ότι βγαίνοντας θα έπεφτα και πάλι στην αγκαλιά του παππού και της γιαγιάς μου, ενώ η μάνα μου θα μου φώναζε «Ελα πάμε. Πρέπει να φύγουμε, έχεις σχολείο αύριο».

Ακολούθησε με στο Ιnstagram: Stamati23

Ακολούθησε με στο: www.facebook.com

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s