Γιατί έχουμε όλοι ανάγκη ένα τέτοιο κουνελάκι 🐇 🐇 🐇

στις

Το βιβλίο «Το κουνελάκι άκουγε» της Cori Doerrfeld από τις εκδόσεις Διόπτρα ήρθε στα χέρια μου την κατάλληλη στιγμή. Μία μέρα δύσκολη, η τελευταία μίας περιόδου με τέτοιες μέρες, που άκουγα πολλές φωνές, από πολλούς ανθρώπους και ελάχιστα προλάβαινα να μιλήσω. Μια μέρα που δεν είχα όρεξη να ακούσω πια τίποτα άλλο.

IMG_20180306_085634_704.jpg

Ο τίτλος και το σκίτσο του στο εξώφυλλο μού τράβηξαν αμέσως το ενδιαφέρον, έτσι το διάβασα επί τόπου στη δουλειά. Και οι υποψίες μου επιβεβαιώθηκαν: Πρόκειται για ένα πολύ γλυκό βιβλίο. Ένα βιβλίο που μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά να χτίσουν ενσυναισθηση και να την αναζητούν οπότε την χρειάζονται στους φίλους τους. Ένα βιβλίο που θυμίζει σε εμάς τους μεγάλους ότι πολλές φορές το να ΑΚΟΥΜΕ τα παιδιά μας, τους φίλους μας, τα μέλη της οικογένειας μας είναι πιο σημαντικό από το να μιλάμε. Αυτό ακριβώς κάνει αυτό το κουνελάκι με τον Άλκη, το αγοράκι το οποίο είναι πολύ στενοχωρημένο γιατί τα πουλιά γκρέμισαν το πυργακι του. Το κουνελάκι κατάφερε, σε αντίθεση με τα άλλα ζώα που συνέχεια μιλούσαν, να πλησιάσει τον Άλκη, να τον αγγίξει με το ζεστό άγγιγμά του και απλά να τον ακούσει.

IMG_20180306_085751_211.jpg

IMG_20180306_085842_495.jpg

Η συγγραφέας και εικονογράφος Cori Doerrfeld έγραψε αυτό το βιβλίο με αφορμή τα παιδιά της και το γεγονός ότι θέλει να τα βοηθήσει να χτίσουν υψηλό δείκτη συναισθηματικής ευφυΐας. Η έμπνευση όμως για το βιβλίο της είναι μια αληθινή ιστορία και συγκεκριμένα ένα γράμμα που της είχε γράψει το αγόρι της στο Λύκειο. O φίλος της ήταν 8 χρονών όταν έχασε τον αδερφό του λόγω ενός αυτοκινητιστικου και πέρασε πολύ δύσκολες στιγμές. Οι περισσότεροι φίλοι και μέλη της οικογένειας του νόμιζαν ότι το βοηθούσαν λέγοντας του τι πρέπει να αισθάνεται η πώς μπορεί να εκτονώσει το πένθος του. Αυτό όμως που πραγματικά το βοήθησε ήταν όταν βρήκε καταφύγιο στο αγρόκτημα της οικογένειας και συγκεκριμένα στην παρέα των κουνελιών που είχαν. Μαζί τους κατάφερε να ησυχάσει, να μη μιλάει, να μην ακούει κανένα, αλλά κυρίως να σκεφτεί όλα όσα έγιναν, να έρθει αντιμέτωπος με την απώλεια, το πένθος και τον εαυτό του. Κατά τη γνώμη μου, πρόκειται για ένα βιβλίο που δεν απευθύνεται σε συγκεκριμένες ηλικίες. Απευθύνεται στους πάντες, μικρούς και μεγάλους και καλό θα ήταν να το διαβάζουμε συχνά. Για δύο λόγους: για να μη ξεχνάμε να ΑΚΟΥΜΕ, αλλά και για νιώθουμε ευγνώμονες για τους φίλους-κουνέλια που έχουμε στη ζωή μας.

Ακολούθησε με στο Ιnstagram: Stamati23

Ακολούθησε με στο: www.facebook.com

Advertisements

2 Σχόλια Προσθέστε το δικό σας

  1. Ο/Η Αλεξάνδρα λέει:

    Μόλις το παρήγγειλα! Ζω μια από εκείνες τις στιγμές κι εγώ και το μόνο που θέλω πραγματικά είναι να το διαβάζω στην κόρη μου το βράδυ….Καλημέρα Μαράκι!

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η christinamyprincess λέει:

    Καλημέρα και καλά κουράγια! Ελπίζω να το απολαύσετε και οι δύο και να το διαβάσετε πολλές φορές! Πολλά φιλιά

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s